khabargozarisaba.ir
دوشنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۷ - 2018 December 10
کد خبر: ۶۱۴۸۹
تاریخ انتشار: ۱۳ آذر ۱۳۹۷ - ۱۱:۲۵
«چه بر سرمان آمده که این گونه قید حفظ اخلاق را در بدیهی‌ترین و مسلم‌ترین قسمت‌های رفتاری‌مان زیرپا می‌گذاریم و دلخوش می‌کنیم به مدرن زندگی کردن و تغییر سبک زندگی به سمت روشنفکری»

شاید این روزها خیلی بیشتر از گذشته به یادآوری خاطرات دوران خوش کودکی می‌نشینم. اصلا به‌مانند مراقبه هر روز چند دقیقه‌ای خودم را غرق تجسم و تصور دوران کودکی‌ام می‌کنم. یاد روزهایی می‌افتم که همه مهربان‌تر، باصفاتر، بااخلاص‌تر، باگذشت‌تر، هم‌دل‌تر و همراه‌تر بودند و در یک کلمه بسیار ساده، اخلاق‌مدارتر بودند و ما کودکان احساس امنیت، آرامش، شادی و طراوت بیشتری می‌کردیم از این فضای مطمئن و قابل اعتماد.

اما بعد از مراقبه‌ای چنددقیقه‌ای هر روز دلم عجیب می‌گیرد و علاوه بر دلتنگی روزهای خوب کودکی برای دخترم باران و تمام دخترکان و پسرکان این زمانه دل‌نگران و مضطرب می‌شوم. راستش خیلی دلم برای این نسل می‌سوزد. علاوه بر نداشتن حیاط و بازی و دورهمی‌های فامیلی که شاید سطحی‌ترین و ظاهری‌ترین لایه نداشته‌هایشان باشد، از یک داشته‌ طبیعی و به‌حق که همان اخلاق و منش درست انسانی است که سهم واقعی‌شان هست توسط ما بزرگسالان محروم شدند. راستی چه شده یا بهتر بگویم چه بر سرمان آمده که این گونه قید حفظ اخلاق را در بدیهی‌ترین و مسلم‌ترین قسمت‌های رفتاری‌مان زیرپا می‌گذاریم و دلخوش می‌کنیم به مدرن زندگی کردن و تغییر سبک زندگی به سمت روشنفکری و گفتن شعار خنده‌دار: «می‌خواهم آن گونه که راحت هستم برای خودم زندگی کنم.»

ِلطفا اگر می‌خواهید با این شعارهای مثلا متجددانه خود زندگی کنید غاری یا نقطه کوری برگزینید و در عزلت و تنهایی خود هرطور می‌خواهید زیست کنید تا بلکه نسل جدید ما بتواند نفس راحت و بلندی بکشد و امیدوار باشد که می‌تواند انسان بودن و انسانی زندگی کردن را بیاموزد.

کاش همه ما اندکی به این سوالات فکر می‌کردیم؛ کجای فرهنگ غنی ایرانی-اسلامی ما مهمان بی‌حرمت می‌شد توسط میزبان؟ کجای تمدن ایرانی اسلامی ما قضاوت کورکورانه و اصرار بر درستی رفتارهای صددرصد اشتباه توجیه‌پذیر می‌شد؟ در کدام قسمت زندگی‌ نیاکان ما دروغ گفتن و تهمت زدن مثل آب خوردن بوده است؟ در کدام قسمت زندگی پدران و مادران ما بی‌توجهی به همسایه و اذیت و آزار هم‌نوعان وجود داشته که ما این روزها به زشت‌‌ترین شکل ممکن مشغول آموزش این بی‌اخلاقی‌ها به فرزندان و کودکانمان هستیم. اما هنوز دیر نشده و هنوز فرصت برای خوب شدن، خوب رفتار کردن، خوب بودن، انسان ماندن و انسانی زندگی کردن برای همه ما هست؛ فقط یک شرط بزرگ دارد؛ من بخواهم و شما بخواهید، چون ما کنار هم می‌توانیم.

راحله امینیان-مجری


ارسال به دوستان
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: