khabargozarisaba.ir
يکشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۷ - 2018 December 16
کد خبر: ۵۴۵۲۷
تاریخ انتشار: ۲۱ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۴:۱۱
نقد فیلم آمریکایی the light of darkness ( نوری در تاریکی)
مهدیه‌سادات نقیبی

«نوری در تاریکی» یک فیلم‌کوتاه آمریکایی با ایده آمریکایی، روایت ساده و بسیار کلاسیک به کارگردانی و نویسندگی Michael Cargile ساخته شده است. داستان از زاویه دید کارکتر اصلی نوشته شده است. همان طور که مختصات یک فیلم‌کوتاه دارای مواردی ازجمله کاراکتر محدود، تک‌سکانسی و وحدت زمان، تک‌رخدادی و نقطه چرخش را دارد این فیلم به‌خوبی تمام این مختصات را به‌نوعی زیبا رعایت کرده است. یکی از ویژگی‌‌های این فیلم زیبا و جذاب برای مخاطب نقطه عطف یا همان Turning point است که با مهارتی زیبا و بسیار ظریف آن را به‌خوبی رعایت کرده است. Turning point (نقطه عطف) نکته‌ای است که نوع روایت نویسنده را مشخص می‌کند. کاراکتر اصلی زن جوان(Cheryl Lawson) با خاموش شدن ماشین در جاده نمی‌تواند کاری انجام دهد جز صبر کردن تا صبح فردا اما نکته‌ای در این فیلم بسیار قابل توجه می‌باشد که ماشین این زن خاموش نشده بلکه بر روی ریل قطار گیر کرده است و او نمی‌داند، که با آمدن مرد کر و لال(Gregory storm) ترس و وحشت او چندبرابر می‌شود این ترس به‌خوبی به مخاطب انتقال پیدا می‌کند زیرا هیچ کس جز نویسنده و کارگردان نمی‌داند در فکر مرد کر و لال چه می‌گذرد و همه فکرشان به مسیری می‌رود که در فیلم می‌بینیم. نکته‌ای در این فیلم بسیار قابل توجه و حتی ممکن است برای مخاطب سوال‌برانگیز باشد این است که چرا زن ریل قطار را در مسیرش نمی‌بیند؟ لازم است به این نکته اشاره کنم که در آمریکا و سایر کشورها ریل قطار آن‌قدر ظریفانه در کف خیابان فرو رفته که هیچ برآمدگی با رد شدن ماشین حس نمی‌شود و به همین دلیل ریل قطار را نه مخاطب می‌بیند و نه زن جوان فکر می‌کند که ماشین روی ریل ایستاده است. مرد کر و لال سیاه‌پوست برخلاف جسه غول‌پیکری و ترسناکی که دارد اما او تنها می‌خواهد زن را نجات بدهد و زن این را نمی‌داند بلکه تنها جیغ می‌کشد و فکر می‌کند می‌خواهد به او حمله کند مرد کر و لال زمان ورود قطار به آن منطقه را به‌خوبی می‌داند و هر لحظه ممکن است قطار از آن منطقه عبور کند و به این نتیجه می‌رسد که برای نجات زن شیشه ماشین را با سنگی بشکند و زن را نجات دهد، که Turning point فیلم درست در همان لحظه اتفاق می‌افتد که دوربین لحظه ورود قطار را از ماشین نشان می‌دهد و نگاه خجالت‌زده زن جوان و تنها پاسخش را به مرد کر و لال با گریه می‌دهد. کارگردان در تمام فیلم از نقاط تضاد و درهم استفاده کرده است تنها برای این که ذهن مخاطب را پرت کند و به‌دنبال حادثه بعدی باشد، حوادث پشت سر هم در یک سکانس از ویژگی بسیار خوب این فیلم می‌باشد و در آخر، نه‌تنها این فیلم بلکه در سایر فیلم‌های کوتاه و بلند برای انتقال حس مشترک میان مخاطب و بازیگر و به‌نوعی هم‌ذات‌پنداری از طریق شنیدن و موسیقی بسیار قابل اهمیت می‌باشد که به‌خوبی مخاطب این فیلم ترس و وحشت را در خود می‌بیند به‌نوعی که خودش جای کاراکتر اصلی زن جوان است و در انتها نفسی آسوده توأم با شگفت‌زدگی می‌کشد. در انتها موسیقی فیلم بسیار قابل تحسین و زیباست این موسیقی است که سیاه‌پوستان در کلیسا برای برنامه‌‌های مذهبی خود از آن استفاده می‌کنند و این نوعی بیان‌کننده حس امید در برابر زندگی برای مخاطب نیز است.

ارسال به دوستان
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: