khabargozarisaba.ir
يکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷ - 2018 October 21
کد خبر: ۵۱۸۲۶
تاریخ انتشار: ۱۳ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۰:۴۷
سهند آدم‌عارف- دبیر هنر

از سال‌های 1384 تا 1392 هنر و فرهنگ به‌مرور و هر سال که می‌گذشت بیشتر دچار رکود می‌شد. این وضعیت در اواخر سال91 و اوایل سال92 به حدی رسید که فروش سینما به آمارهای نگران‌کننده‌ای رسیده بود و از یک فاجعه خبر می‌داد. این فقط مربوط به سینما نبود و در سایر حوزه‌ها نیز اوضاع چندان هم گل و بلبل نبود که هیچ، بلکه کفگیر هنرمندان ته‌دیگ را هم سوراخ کرده بود. با برخی اصلاحات صورت‌گرفته بعد از سال92 برخی حوزه‌ها توانستند به‌واسطه تدبیرهای مدیران و البته هم‌یاری و اتفاق‌نظر خود هنرمندان، خودشان را بازیابی کنند و تا حدودی آب رفته را به جوی بازگردانند. این‌گونه می‌شود که فرضا روز گذشته خبر می‌رسد فروش امسال سینماها رکورد را شکسته و یا هر شب نزدیک به یکصد تئاتر در تهران روی صحنه می‌رود و.... البته که اغراق در ارائه گزارش عملکردها هم محتمل است اما هیچ‌کس نمی‌تواند رونق نسبی سینما و تئاتر در دو تا سه سال گذشته را انکار کند.

این روزها زمزمه‌هایی در بعضی رسانه‌ها درباره تغییرات مدیریتی در زیرمجموعه‌های معاونت‌هنری به‌گوش می‌رسد؛ زمزمه‌هایی جدی که می‌توانند نشان‌دهنده و ساطع‌کننده این سیگنال باشند که معاونت جدید هنری پس از به‌دست گرفتن زمام امور ادارات کل زیرمجموعه، قصد نداشته چکشی عمل کرده و به‌شکل اتوبوسی مدیران را تغییر دهد و قرار است این کار با مطالعه انجام شود. البته امیدواریم که این‌چنین باشد اما در این میان نکاتی وجود دارد که شایسته است در این تغییرات مد نظر قرار بگیرند؛ ازجمله این‌که برای انتخاب مدیران مرتبط با امور هنری شایسته‌تر است به ترکیب تیم‌های برنده در این میانه دست نزنند اما در کنارش کسانی که گل‌به‌خودی می‌زنند را هم تعویض کنند. اگرچه ساختار ادارات کل هنرهای نمایشی، دفتر موسیقی، دفتر هنرهای تجسمی و اسفناک‌تر از همه مد و لباس، ساختار مندرس و ناکارامدی است و دولت با کوچک‌کردن ادارات زیرمجموعه معاونت هنری و فروکاستن آن‌ها به دفتر، مرکز و کارگروه، به‌نوعی هنر و هنرمندان را تحقیر کرده است؛ (اتفاقی که عکس آن را در معاونت سینمایی شاهد بودیم و به سازمان تبدیل شد) ولی با به‌کار گماشتن مدیران آشنا به وضعیت هنرمندان و دست‌کم آشنا با مدیریت هنری، در کوتاه‌مدت و میان‌مدت هم می‌توان این ساختارهای مندرس و به‌شدت بروکراتیک(به‌معنای منفی کلمه) را تبدیل به ساختاری کارآمد و پیشرو در جهت رونق و ارتقای هنر و هنرمندان کرد. تنها کافی است مدیران هنری مذکور به این باور رسیده باشند که عرصه هنر تنها عرصه کمیت‌ها نیست بلکه عرصه کمیت‌ها در کنار کیفیت‌هاست. مدیران مذکور باید عنایت داشته باشند که با پررنگ‌تر کردن بخش‌های نظارتی و ممیزی هرگز نمی‌توانند به نتیجه مناسبی در هنر برسند و تنها نارضایتی به ‌بار می‌آورند. مهم نیست معاونت محترم هنری چه فرد یا افرادی را جایگزین یا ابقا می‌کند؛ آنچه اهمیت دارد در نظر گرفتن معیارهای مناسب برای هنر و هنرمندان در این انتصابات هنری است.

ارسال به دوستان
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: