khabargozarisaba.ir
پنجشنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۶ - 2017 December 14
کد خبر: ۴۴۷۳۶
تاریخ انتشار: ۱۵ مهر ۱۳۹۶ - ۱۰:۲۷
سهند آدم‌عارف- دبیر هنر

خیلی دور نبود روزگاری که محوطه گرداگرد تئاتر شهر؛ این بنای ثبت‌شده میراث فرهنگی، مکانی بود فرهنگی و محلی برای گعده‌های دوستانه اهالی تئاتر و تا پاسی از شب، مخاطبان و هنرمندان تئاتر، زمان‌های بیکاری پیش و پس از اجرای خودشان را به گپ‌‌و‌گفت و بحث‌های داغ تئاتری و متفرقه اختصاص می‌دادند اما حال از آن مکان خوش‌منظره فرهنگی چه باقی مانده است؟ نه خوش‌منظرگی‌اش مانده و نه فرهنگی در آن دیده می‌شود که هر چه هست فقط مکان بودنش به چشم می‌آید و بس؛ مکانی برای تجمع معتادان و موادفروشان، مزاحمان نوامیس، بیکارانی که اوقات خودشان را در آن‌جا به هتاکی‌های دسته‌جمعی و... می‌گذرانند و سرآخر دست‌فروشانی که پی به‌دست آوردن لقمه ‌نانی بساط بلال‌فروشی و آب‌زرشک‌فروشی خودشان را آن‌جا پهن کرده‌اند که این مورد آخر لزوما برخورد قهری نیاز ندارد اما آن چند دیگر ذکرشده بی‌لحظه‌ای درنگ اگر چاره‌ای به حالش اندیشیده نشود، می‌شود آنچه نباید بشود و به‌مرور رونق از تئاتر شهر می‌رود و شاهد بروز لاله‌زار نویی در قواره‌های جدیدش و بس هولناک‌ترش خواهیم شد که تغییر کاربری یافت و دیدیم چه بر سرش آمد و چگونه رستم از شاهنامه‌اش رفت. حالا دیگر نه فقط آدم‌های مربوط به تئاتر دیدن و تئاتر اجراکردن -و به‌خصوص خانم‌ها که چه صحنه‌های مشمئزکننده‌ای برایشان هرشب و هر روز پیش نیامده است- در گذر از آن محوطه امنیت ندارند بلکه دستگیره درها، کاشی‌ها و حتی آجر به آجر دیوارهای تئاتر شهر هم از گزند خار و خسان در امان نیستند. مشخص نیست در این میان متولیان تامین امنیت تاکنون برای مرتفع شدن این معضلات چه تمهیدی اندیشیده‌اند؛ به‌طور قطع یکی از مطالبات جدی اهالی تئاتر که همچون دیگر شهروندان در انتخابات شورای شهر به نامزدهای خودشان رای دادند و به‌طور غیرمستقیم در انتخاب شهردار جدید دخیل بودند همین سامان دادن به محوطه تئاتر شهر در دوره جدید است. بسیاری از کارشناسان تئاتر و میراث فرهنگی این دغدغه و مطالبه خودشان را تاکنون مطرح کرده‌اند و به‌طور جدی خواستار رفع این معضلات بغرنج شده‌اند و قاطبه آنان نیز اعتقاد دارند تنها کشیدن حصارهای مناسب شأن این فضا، می‌تواند در این‌باره موثر واقع شود و حتی طرح‌هایی هم در این‌باره به شهرداری منطقه و دیگر نهادهای مسئول داده شده اما گویا اراده‌ای در کار است تا نگذارد این مکان مهم فرهنگی و این میراث مهم هنری شهر تهران، دوباره به امنیت و رونق سابق خودش بازگردد و یا شاید اصلا اراده‌ای درکار نیست و آنقدر متولیان درگیر روزمرگی‌های خودشان و گیر و گرفت‌های اداری‌شان هستند که این‌ حرف‌ها پیششان لوس و سوسول‌بازی محسوب می‌شوند؛ و اگر نه چرا هرچه سریع‌تر نهادها و نیروهایی که کاری از دستشان برمی‌آید اقدامی نمی‌کنند تا آخرین سنگر تئاتر -این شریف‌ترین هنرها- در تهران نیز از کف اهالی آن نرود و خاک بیشتر از این بر فرقمان ننشیند؟ عاجزانه تقاضا می‌کنیم محوطه تئاتر شهر را هرچه سریع‌تر از چنگال نامحرمانش، از اشغال این مزاحمان نوامیس و اراذل و اوباش دربیاورید و آن را به اهالی‌ شریفش برگردانید.

ارسال به دوستان
برچسب ها: سرمقاله ، هنر
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: