khabargozarisaba.ir
چهارشنبه ۰۷ تير ۱۳۹۶ - 2017 June 28
کد خبر: ۳۱۵۰۲
تاریخ انتشار: ۱۵ دی ۱۳۹۵ - ۰۹:۲۴
معاون‌ سازمان زیباسازی شهرداری تهران مطرح کرد:
با این‌که پیش از این اخباری در رسانه‌ها مبنی بر بازگشایی موزه علی‌اکبر صنعتی در تهران، منتشر شد و بر اساس این اخبار باید در تیرماه، این موزه پس از هفت‌سال به بهره‌برداری می‌رسید اما هنوز زمان دقیق بازگشایی این موزه مشخص نیست اما به گفته سیدمجتبی موسوی؛ معاون فرهنگی و هنری ‌سازمان زیبا‌سازی عملیات ترمیم مجسمه‌های این موزه تا یک ماه دیگر به پایان خواهد رسید.

علی‌اکبر صنعتی متولد 1295 در کرمان است که در سن 90 سالگی در 13 فروردین‌ماه سال 85 درگذشت. او یکی از نقاشان و مجسمه‌سازان بنام ایرانی است که تاکنون دو موزه در ایران، یک موزه در کرمان و یک موزه در تهران به نامش ثبت شده است. صنعتی یکی از مجسمه‌سازان قدیمی عصرجدید ایران است که افتخار شاگردی ابوالحسن‌خان صدیقی را داشت و تا پایان عمر عضو پیوسته فرهنگستان هنر ایران باقی ماند.


او دوره‌های تخصصی، مجسمه‌سازی و نقاشی را در مدرسه صنایع مستظرفه و مدرسه صنایع قدیم زیر نظر استادان حسین طاهرزاده‌بهزاد مینیاتوریست، ابوالحسن صدیقی مجسمه‌ساز و استاد علی‌محمد حیدریان گذرانده بود. او در سال 79، منتخب فرهنگستان هنر در بزرگداشت نام‌آوران بود.

علی‌اکبر صنعتی طی چند دهه فعالیت هنری بیش از دوهزار تابلوی رنگ و روغن، آبرنگ، موزاییک از سنگ و حدود چهارصد مجسمه پدید آورد که در دو موزه‌ای که به نام وی در کرمان و تهران نام‌گذاری شده‌اند و سایر موزه‌های داخل و خارج از کشور و مجموعه‌های خصوصی نگهداری می‌شود. موزه صنعتی کرمان، علاوه بر نمایش آثار با ارزش استاد صنعتی‌زاده آثار هنرمندان بزرگ دیگری از جهان را هم در خود جای داده است. موزه صنعتی، تهران در میدان امام خمینی قرار دارد و در آن مجسمه‌های بسیار مهمی از وی به نمایش گذاشته شده است. پیکره فردوسی، سعدی، مسیح مصلوب، دهخدا، کمال‌الملک، کریم خان‌زند، جواهر لعل‌نهرو، مهاتما گاندی، لویی پاستور، ملک‌الشعرای بهار، شاه عباس و پیکره بزرگ نادرشاه افشار در این موزه به نمایش گذاشته شده‌اند. استاد صنعتی بخشی از مجسمه‌ها و نقاشی‌های این مجموعه را به هلال‌احمر وقف کرده و بخش دیگر نیز توسط هلال احمر خریداری شده است تا از محل درآمد موزه به پرورشگاه‌های شهر تهران کمک شود. در 10 سال گذشته بیش از سه‌بار این موزه تعطیل شده است و از سال 87 تاکنون تنها در یک مقطع زمانی کوتاه این موزه بازگشایی شد اما وضیعت بد موزه و مجسمه‌ها موجب شد که مسئولان به‌جای ترمیم مجسمه به فکر تعطیلی موزه بیفتند. در این دوره نیز، یکی از اعضای کمیسیون فرهنگی شورای شهر کرمان، بحث انتقال مجسمه‌ها و نقاشی‌های علی‌اکبر صنعتی از تهران به کرمان را مطرح کرد تا آثار این مجموعه در موزه دیگری که به‌نام این هنرمند در کرمان نام‌گذاری شده است نگهداری شود. گچی‌بودن مجسمه‌ها موجب شد که این موضوع مخالفان متعددی داشته باشد و در نهایت انتقال مجسمه‌های استاد صنعتی به کرمان مسکوت ماند.

پیش از این، یک بار در سال 32 با تخریب موزه راه‌آهن توسط اوباش، بخشی از مجسمه‌های علی‌اکبر صنعتی از بین رفت و در سال 57 نیز، 120 مجسمه از این هنرمند تخریب شد. مرمت‌کردن مجسمه‌های علی‌اکبر صنعتی توسط‌ سازمان زیباسازی تهران کمک کرد که بخشی از مجسمه‌های این هنر پیشکسوت حداقل برای مقطعی از زمانی از تخریب حفظ شوند.


سیدمجتبی موسوی؛ معاون فرهنگی و هنرهای شهری ‌سازمان زیباسازی شهرداری تهران، درباره روند ترمیم آثار علی‌اکبر صنعتی گفت: مرمت آثار هنری موزه صنعتی دو بخش دارد؛ یک بخش مرمت تابلوهای نقاشی است که خارج از موزه انجام می‌شود که این بخش به پایان رسیده است. دوم ترمیم مجسمه‌هاست که به‌دلیل غیرقابل حمل بودن آن‌ها، محدودیت‌های زیادی را برای تیم مرمت کار به‌وجود آورد.

او ادامه داد: ما بعد از پایان مرمت ساختمان توانستیم عملیات ترمیم مجسمه‌ها را آغاز کنیم. مرمت چندین ماه است که آغاز شده و یک تیم جوان مرمت‌کار با نظارت حمید شانس؛ کارشناس عالی هنری و مجسمه‌ساز در حال مرمت آثار هستند. این مرمت در ابتدا در فاز نجات‌بخشی آثار آغاز شد و سپس انجام‌دادن کارهای دیگر مربوط به مرمت آثار صورت گرفت.

موسوی درباره زمان پایان مرمت مجسمه‌ها نیز اظهار کرد: سعی می‌کنیم با مدیریت زمان و طبق برنامه‌ای که در نظر داریم، تا یک ماه آینده مرمت آثار را به پایان برسانیم. البته این‌جا کار مرمت تمام نمی‌شود بلکه برای حفظ مجسمه‌ها باید از آن‌ها با روش‌های مناسب قالب‌گیری شود که برای این فاز هم یک سال زمان پیش‌بینی شده است. ما از طریق قالب‌گیری می‌توانیم نسخه مقاوم را در محل دیگری نگهداری کنیم و زمانی که مجسمه دچار مشکل شد، از آن استفاده کنیم.

وی به میزان آسیب‌های واردشده به مجسمه‌های موزه صنعتی اشاره کرد و گفت: ظاهر مجسمه‌ها یک چیز است و آسیب‌های دیگر آن‌ها بحث دیگری است. وقتی به تک تک مجسمه‌ها دست می‌زنیم اشکالاتی را که به‌صورت جدی در آن‌ها مخفی است مشاهده می‌کنیم.

به گفته موسوی تمام مجسمه‌های موزه علی‌اکبر صنعتی گچی هستند که تنها برخی از آن‌ها رویه مومی دارند و این مجسمه‌ها در حال حاضر ترمیم شده‌اند و تنها تعداد محدودی از این مجسمه‌ها مرمتشان به پایان نرسیده است اما با این همه تا یک ماه دیگر مرمت این مجسمه‌ها به پایان خواهد رسید.

او درباره مانایی و عمر مجسمه‌های گچی گفت: مجسمه‌های گچی عمر کوتاهی ندارند و با مرمتی که صورت گرفته این مجسمه‌ها برای چند سال دیگر حفظ خواهند شد اما برای این‌که این مجسمه عمر طولانی‌تری داشته باشند باید از آن‌ها قالب‌گیری شده و با مواد مقاوم تری ساخته شوند.

موسوی درباره امکان قالب‌گیری مجسمه‌های علی‌اکبر خان صنعتی گفت: در حال حاضر قراردادی که ما با ‌سازمان هلال احمر داریم تنها مبنی بر مرمت مجسمه‌هاست و در این قرارداد، بندی مبنی بر قالب‌گیری مجسمه‌ها نیامده است بنابراین اگر ‌سازمان هلال احمر چنین کاری را در برنامه‌های خود بگذارد ما نیز در ‌سازمان زیباسازی تهران کمک می‌کنیم تا هر چه زودتر این امر محقق شود.


وی درباره نقاشی‌ها و مجسمه‌های این موزه گفت: در این موزه صد تابلوی نقاشی نگهداری می‌شود که این تابلو‌ها در دوره‌های مختلف و با تکنیک‌های متعددی خلق شده‌اند اما همه مجسمه‌ها، فیگوراتیو و گچی هستند و تعدادی از این مجسمه‌ها به‌هم چسبیده هستند. همین موضوع موجب می‌شود که جا‌به‌جایی این مجسمه‌ها دشوار شود. مرمت این آثار قریب به هشت ماه طول کشیده است.

موسوی درباره چرایی زمان طولانی‌شدن مرمت مجسمه‌های علی‌اکبر صنعتی گفت: مرمت مجسمه همواره از ساخت مجسمه دشوار‌تر است و روند ترمیم مجسمه‌های این مجموعه به‌دلایل مختلف طولانی‌تر شد و پیش‌بینی زمانی ما برای تحویل مجسمه‌ها به موزه درست از کار در نیامد.

به گفته معاون فرهنگی و هنری ‌سازمان زیبا‌سازی در حال حاضر موزه، فضای کارگاهی دارد و پذیرای بازدیدکنندگان نیست. پس از اتمام کامل مرمت مجسمه‌ها، برنامه بازگشایی با مشارکت‌ سازمان زیباسازی و هلال احمر اجرا خواهد شد و به این دلیل که ما مسئولیتی برای بازگشایی این موزه نداریم، نمی‌توانیم زمان بازگشایی موزه را پیش‌بینی و اعلام کنیم اما کار ما در فاز نخست یک ماه در این مجموعه به پایان خواهد رسید.

معاون فرهنگی و هنری‌ سازمان زیبا‌سازی در پاسخ به این سوال که آیا می‌توان از عواید فروش بلیت، هزینه قالب‌گیری و ماندگاری مجسمه‌ها را تامین کرد گفت: موزه‌ها از نظر فرهنگی دارای اهمیت هستند و نباید حداقل در چند سال نخست به فکر بهره‌برداری مالی از موزه‌ها بود. به‌نظر من باید شرایطی را فراهم کرد که برای نگهداری موزه و مجسمه‌ها و نیز تامین هزینه‌های جاری آن، بودجه‌ای از سوی نهادهای فرهنگی کشور در نظر گرفته شود.


مجسمه‌های علی‌اکبر صنعتی در وضیعت بدی نگهداری می‌شدند

حمید شانس؛ مسئول عالی نظارت بر تیم مرمت آثار علی‌اکبر صنعتی درباره مرمت این آثار گفت: مرمت این موزه تنها شامل مرمت مجسمه‌ها نبود. یک تیم مجرب مرمت بناهای تاریخی در ابتدا فضا و ساختمان موزه را مرمت کردند. همه جا بحث از مجسمه‌های صنعتی و مرمت آن‌هاست اما خود ساختمان موزه که به ساختمان هلال احمر معروف است، یک ساختمان تاریخی است که جزو معدود ساختمان‌های باقیمانده حول و حوش توپخانه است. البته این مسئله برای فعالان و اعضای هلال‌احمر از این حیث اهمیت دارد که اولین ساختمان هلال احمر است که پیش از انقلاب البته به‌نام شیروخورشید سرخ تاسیس شد.

شانس درباره مجسمه‌های علی‌اکبر صنعتی گفت: علی‌اکبر صنعتی هنرمندی مردمی بود و سرشت مجسمه‌های او نیز با روح مردم گره خورده است. از این رو مجسمه‌های او نه از جنبه تاریخ مجسمه‌سازی معاصر ایران بلکه از جنبه مردم نگاری نیز قابل تامل است.

وی درباره وضیعت مجسمه‌ها پیش از شروع مرمت آن‌ها گفت: زمانی که قرار شد که مرمت مجسمه‌ها را آغاز کنیم مطالعات گسترده‌ای روی مجسمه‌ها انجام دادیم. متوجه شدیم که مجسمه‌ها از وضیعت اولیه فاصله‌ای بسیار طولانی دارند و برخی از آثار نیز در معرض تخریب جدی قرار داشتند.

او با اشاره به مرمت قبلی مجسمه‌ها که توسط خود استاد صنعتی درسال‌های پایانی عمرش صورت گرفته بود گفت: وضیعت مرمت نخستین مجسمه‌ها خیلی بد بود و در برخی موارد رنگ‌ها ریخته بودند و این مرمت بسیار ناشیانه صورت گرفته بود. بدون شک نمی‌توان قبول کرد که استاد علی‌اکبر صنعتی این مرمت‌ها را بر آثار انجام داده باشد.

در نهایت با توجه به این‌که دیدیم بخشی از ظرافت‌ها و توانایی‌های استاد زیر لایه گچ قبلی مدفون شده است با این نگاه پیش رفتیم که مرمت را به‌شیوه‌های اصولی انجام دهیم.

او در پایان صحبت‌هایش درباره راهکارهای مناسب برای مدیریت موزه علی‌اکبر خان صنعتی گفت: به‌نظرم بهترین شیوه برای مدیریت این موزه برداشت از مدل مدیریت موزه صنعتی در کرمان است که به‌صورت هیات امنایی اداره می‌شود.



مریم آموسا


ارسال به دوستان
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: