khabargozarisaba.ir
سه‌شنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۶ - 2017 October 17
کد خبر: ۳۱۱۹۸
تاریخ انتشار: ۱۲ دی ۱۳۹۵ - ۰۹:۴۱
سال 2016 برای طرفداران شوتر اول شخص، فراتر از انتظار بود
بسیاری معتقدند که شوترهای اول شخص، اساسا متعلق به دارندگان کامپیوترهای شخصی است و باید آثاری از این دست را با ماوس و کیبورد تجربه کرد. واضح است که به‌واسطه ماوس، گیمر سریع‌تر می‌تواند واکنش نشان دهد و به بازی خود مسلط‌تر باشد. در چند سال اخیر، دارندگان کنسول هم از طریق سخت‌افزارهای جانبی، به ماوس و کیبورد مجهز می‌شوند و تعادل خوبی میان آن‌ها برقرار شده است. شاید به‌همین دلیل باشد که بازار کنسول شوترهای اول شخص، رونق زیادی گرفته و رقابتی پایاپای با کامپیوتر دارند.


تفاوتی که شوترهای امسال با سال‌های قبل، به‌تنوع آن‌ها بازمی‌گردد. اگر پیگیر بازی‌های این سبک باشید، می‌دانید که هر سال نسخه‌ای از «ندای وظیفه» (Call of Duty) عرضه می‌شود و از ستون‌های ثابت عناوین این ژانر به‌شمار می‌رود اما چنین سبکی، نیاز به اثری دارد تا بتواند آن را از یکنواختی خارج کند. خوشبختانه چنین اتفاقی در سال جاری، نه یکبار که به‌دفعات رخ داد تا حتی گیمرهای کمتر علاقه‌مند به بازی‌های اول شخص هم سر بچرخانند و به آن‌ها نگاهی بیندازند.

مقاله حاضر، نگاهی به بهترین شوترهای اول شخص سال 2016 می‌اندازد و آن‌ها را از زاویه دیگری مورد بررسی قرار می‌دهد.

تایتان‌ها برمی‌خیزند

زمانی که سازندگان اصلی «ندای وظیفه» از شرکت اکتیویژن جدا شدند، تصمیم گرفتند تا با تشکیل استودیویی مستقل، کار خود را از نو آغاز کنند؛ اتفاقی که چندان هم با آن غریبه نبودند. وینس زامپلا و جیسون وست با تاسیس استودیوی ریسپاون، «تایتانفال» (Titanfall) را خلق کردند که در زمان خود، اثری بی‌همتا بود. متاسفانه نبود بخش داستانی ضربه زیادی به این بازی زد به‌شکلی که تیم سازنده برای نسخه دوم، قول داد تا چنین قسمتی را به بازی نهایی بیفزاید.

«تایتانفال2» اوایل پاییز عرضه شد و توانست نظر مثبت منتقدان و گیمرها را به‌خود جلب کند. داستان بازی روایتگر سربازی به‌نام کوپر بود که پس از کشته‌شدن فرمانده‌اش، هدایت رباتی غول‌پیکر (تایتان) را برعهده می‌گرفت و به جنگ با دشمن می‌رفت. پیچ‌و‌خم‌های داستانی در کنار گیم‌پلی منعطف، از «تایتانفال2» شوتری درجه یک ساخت که گیمر مشابه‌اش را در هیچ کجا ندیده بود.

از بخش داستانی که بگذریم، باید نگاهی ویژه به قسمت چند‌نفره داشته باشیم که طراحی منحصر‌به‌فردی هم دارد. سازندگان برای این بخش، شش تایتان با قابلیت‌های منحصر‌به‌فرد طراحی کرده‌اند که در نبردها به‌کار می‌آیند. ضمن این‌که طبق گفته ریسپاون، محتویات اضافی که قرار است در طول دوره پشتیبانی «تایتانفال2» عرضه شوند، همگی رایگان خواهند بود. این بازی متای 89 را در اختیار دارد.


سربازانی که تاریخ را نوشتند

کمپانی الکترونیک آرتز اگرچه در سال جاری به نسبت رقیب دیرینه‌اش بسیار بهتر عمل کرد، اما نتوانست از لحاظ فروش هم برتری بزرگی را کسب کند. واقعیت این است که «ندای وظیفه» تحت هر شرایطی می‌فروشد حتی زمانی که آخرین نسخه عرضه شده‌اش، بیشترین تعداد آرای منفی را از شبکه‌های مجازی دریافت کند. با این حال، «میدان نبرد1» (Battlefield 1) به‌عنوان رقیب اصلی «ندای وظیفه»، کیفیتی مثال‌زدنی دارد که شاید تا مدت‌ها تیم سازنده نتواند مشابهش را تکرار کند.

این سری که هیچ‌وقت به جنگ‌جهانی اول نپرداخته بود، داستانی حماسی و تاثیرگذاری را از رشادت‌های 6 سرباز جبهه‌های مختلف نقل می‌کند. از بعد داستانی، عنوان حاضر، بالاترین جایگاه را در بین تمامی آثار سری کسب می‌کند و نوید‌بخش آینده روشنی برای استودیوی سازنده دارد. اعضای «دایس» که پیش از این مهارت خود را در خلق بازی‌های آنلاین محور، بارها به رخ دیگران کشیده‌اند، باز هم در کار خود عالی عمل کرده‌اند. با این‌که سرورها شلوغ هستند اما پشتیبانی بسیار خوبی از جانب تیم سازنده صورت می‌گیرد و حتی با اینترنت نه‌چندان قوی هم می‌توان در نبردهای 64‌ نفره آنلاین، به‌راحتی بازی کرد.

متای «میدان نبرد 1» درحال‌حاضر، عدد 88 را نشان می‌دهد.


آتش‌بازی در جهنم

شوترهای اول شخص به دو بازی بیش از همه مدیون هستند: «ولفنشتاین» (Wolfenstein) و «دووم» (Doom). متاسفانه از سال 2004 به بعد، «دووم» چندان دیده نشد و این سری به سکوت مرگباری فرو رفت. اگرچه کمپانی «اید سافتور» اعلام کرد که نسخه جدیدی از این سری محبوب را در دستور ساخت قرار داده است، اما خبر چندانی هم از پروژه آن‌ها نبود.

متاسفانه دیگر بازی آن‌ها یعنی «ریج» (Rage) چندان خوب نبود و پس از مدتی، پدر معنوی سری یعنی جان کارمک از استودیو جدا شد. در همین حین، ساخت نسخه چهارم «دووم» کاملا متوقف شد و اعضاء تصمیم گرفتند تا سری را ریبوت کنند. به این ترتیب، ساخت یکی از بهترین شوترهای تاریخ صنعت بازی از نو آغاز و درنهایت این عنوان، تابستان امسال عرضه شد. «دووم» با تمام بازی‌های اول شخص مدرن، تفاوت‌های زیادی داشت. از عدم بارگذاری اسلحه گرفته تا عدم‌قابلیت دویدن و صد البته ریتم به‌شدت بالای آن، سبب شد که پدربزرگ شوترهای اول شخص، بازگشتی شکوهمندانه داشته باشد.

با این‌که این بازی از قواعد مرسوم سبک خودش تبعیت نمی‌کرد، اما فروش بسیار خوبی داشت و توانست تنها روی پلتفرم کامپیوترهای خانگی، 500هزار نسخه فقط در ماه اول عرضه‌اش به‌فروش برساند که تا پایان ماه آگوست، این رقم از یک میلیون گذشت.

در مراسم گیم اواردز، «دووم» درخشش زیادی داشت و توانست بهترین عنوان اکشن سال را از آن خود کند. متای این عنوان، عدد 85 را نشان می‌دهد.

یکی برای همه...

بلیزارد با توقف تولید پروژه «تایتان» بسیاری را از خودش دلسرد کرد اما کسانی که به این شرکت همیشه موفق اطمینان داشتند، می‌دانستند که ساخته جدید آن‌ها، اثری متغاوت و مثال‌زدنی بود. طبق گفته بلیزارد، «اورواچ» (Overwatch) از خاکسترهای پروژه «تایتان» برخاسته است. آن‌ها که پیش از این، عنوان اول شخصی را در کارنامه خود نداشتند، در اولین تلاش، بهترین بازی سال را خلق کردند تا باردیگر نشان دهند که لایق تمام تعریف‌ها و تمجیدها هستند.

«اورواچ» اثری مبتنی بر کار تیمی است که در طی آن، دو تیم شش‌نفره روبه‌روی هم قرار می‌گیرند و هر مرتبه، وظیفه‌ای خاص را انجام می‌دهند. این وظایف شامل، هدایت یک خودرو تا نقطه‌ای مشخص، حفاظت از منطقه‌ای خاص و تصرف دو نقطه در نقشه می‌شود. سازندگان 21 شخصیت را با قابلیت‌های متفاوت ساخته‌اند که هرکدام، دست‌کمی از یک بازی جداگانه ندارند. تعادل میان این تعداد شخصیت، کار دشواری‌ است که تنها از سازنده‌ای همچون بلیزارد بر‌می‌آید.

«اورواچ» تا به‌حال از بسیاری محافل، لقب بهترین بازی سال را دریافت کرده که متای 90 گواه این موضوع است.



امید صدیق‌ایمانی


ارسال به دوستان
برچسب ها: بازی ، game ، شوتر
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: