khabargozarisaba.ir
پنجشنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۶ - 2017 August 17
کد خبر: ۲۹۷۲۳
تاریخ انتشار: ۲۱ آذر ۱۳۹۵ - ۰۹:۲۳
مدیر جشنواره مستند نیویورک و مدیر هنری جشنواره تورنتو در گفت‌و‌گو با «صبا» مطرح کرد:
تام پاورز؛ مدیر جشنواره مستند نیویورک و مدیر هنری جشنواره تورنتو، یکی از مهمانان دهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینما حقیقت است؛ حضور او بهانه‌ای شد برای گفت‌و‌گویی در مورد سینما و جشنواره حقیقت در ایران که درادامه می‌خوانید.


جشنواره سینما حقیقت را چطور دیدید و سطح این جشنواره را نسبت به جشنواره‌های بین‌المللی دیگر جهان چگونه ارزیابی می‌کنید؟

این اولین بار است که به ایران سفر می‌کنم، تازه هم از راه رسیده‌ام و ‌هنوز نمی‌توانم برآوردی نسبت به این جشنواره و آثارش داشته باشم. قصدم از آمدن به این جشنواره و به‌طورکل رفتن به جشنواره‌های مختلف جهان، این است که بتوانم از نزدیک با فیلمسازان جهان آشنا شده، آثارشان را ببینم و اثرهای مورد توجه را به فستیوال‌هایی که مدیریت برگزاری آن‌ها را دارم دعوت کنم.

با این‌که اولین مرتبه است به ایران می‌آیید اما به‌حتم فیلم‌های مستند ایرانی را در جشنواره‌های مختلف دیده‌اید؛ سطح فیلم‌های مستند ایرانی از دیدگاه شما چه جایگاهی در دنیا دارند؟

آثار ایرانی همیشه برایم جالب و قابل‌توجه بوده است. دیدن اثرهای فیلمسازان جهان از نقطه به نقطه دنیا مرا با پنجره حیات آن‌ها آشنا می‌کند، فیلم‌های ایرانی نیز همیشه برایم راهی برای آشنایی با این کشور و روزگار مردمان این کشور بوده و توجهم را جلب کرده است.

آثار ایرانی در ژانرها و سبک‌های مختلف برحسب نوع جشنواره‌ها حضورهای بین‌المللی داشته‌اند؛ شما به‌عنوان یک مدیر جشنواره بین‌المللی، بیشتر سینمای مستند ایران را دنبال کرده‌اید و مورد توجهتان بوده یا سینمای داستانی این کشور هم برایتان قابل‌تامل بوده است؟

چون کار من و جشنواره‌های که برگزار می‌کنم بیشتر مستند هستند، اکثرا فیلم‌های مستند ایران را دنبال می‌کنم و برایم مهم هستند.

وقتی یک خارجی می‌خواهد وارد ایران شود یکسری تبلیغات منفی از فضای ایران به آن‌ها داده می‌شود و ذهنیتی منفی از فضای ایران دارند؛ شما هم این ذهنیت را نسبت به ایران داشتید؟

همیشه وقتی به یک کشور نگاه می‌کنیم، چه ایران باشد یا کشور دیگر، دو نوع نگاه وجود دارد، یک نگاه برگرفته از آنچه در فضای مجازی و دروغ‌پردازی‌های حاشیه‌ای اتفاق می‌افتد که شاید درست هم نباشد و نگاه دیگر دیدن و مشاهده توسط خودمان و تحقیق از زوایای مستند‌تر است؛ وقتی به مستند و سینمای مستند توجه داشته باشی، دقت تو بر اصل‌ها و مستند‌گونه‌ها بیشتر است و به حاشیه‌ها و غیرواقعی‌ها، هوش و حواس نمی‌دهی و برداشت‌هایت به واقعیت‌ها نزدیک‌تر می‌شود. یکی از خوبی‌های نگاه کردن به فیلم‌های مستند این است که می‌توانید به‌صورت نقادانه به زندگی مردم و اطراف نگاه کنید، نقدی که حقیقت است.

مردمان کشورهای اروپایی و آمریکایی بیشتر پیگیر چه نوع از فیلم‌های مستند ساخت کارگردانان و سینماگران ایرانی هستند؟ فیلم‌هایی که از فرهنگ و تمدن می‌گویند یا نه، به فیلم‌های حیات وحش، طبیعت و قومیت‌ها علاقه بیشتری نشان می‌دهند ؟

سوال سختی پرسیدید، فکر کنم دوست دارند از جوانب مختلفی به کشور ایران نگاه کنند که بتوانند تجربیات فراوانی را از این کشور شما به‌دست بیاورند.

وقتی می‌خواستید وارد ایران شوید حتما تحقیقی در مورد این‌جا کردید؛ چه موضوع از ایران توجه شما را جلب کرد؟

درست است؛ من هروقت بخواهم به کشوری بروم همین کار را می‌کنم، فیلم‌های زیادی از آن کشور می‌بینم و کتاب‌های زیادی از آن کشور می‌خوانم. بیشتر دوست دارم بدانم در عصر حاضر و همین زمان کنونی در آن کشور چه اتفاقی می‌افتد و تاریخچه اخیر آن کشور را جست‌وجو می‌کنم تا بدانم به چه دلیلی اتفاق‌های حاضر در آن کشور می‌افتد، ولی وقتی از هواپیما پیاده می‌شوم سعی می‌کنم آن افکار را در پس ذهنم قرار دهم و بدون هیچ ذهنیت قبلی وارد آن کشور شوم و خودم با نگاه خودم ببینم چه اتفاقی در آن کشور می‌افتد.

با این اوصاف وقتی از هواپیما پیاده شدید ایران را چگونه دیدید؟

(با خنده) من وقتی از کشورم سوار هواپیما شدم هوا روشن بود، وقتی وارد ایران شدم شب بود و تاریک، حالا هم که دارم با شما صحبت می‌کنم هوا تاریک است و شب است.

سینمای داستانی ایران توانسته جایزه اسکار را کسب کند؛ از نگاه شما به‌عنوان یک سینماگر باتجربه، سینمای مستند ایران باید چه راهی را پیش برود تا در این شاخه سینمایی نیز جوایز درخوری بگیرد و موفق به کسب جایزه‌های مطرح جهانی شود؟

اگر واقعیت را بخواهم بگویم، خودم علاقمند به اسکار نیستم برای این‌که اگر به تاریخچه اسکار نگاه کنیم انتخاب‌های بدترش بیشتر از انتخاب‌های خوبش بوده است و برای همین وقتی بخواهم در مورد سینمای یک کشور مطالعه کنم و ارزیابی داشته باشم هیچ‌وقت به جوایز اسکاری که گرفته توجه نمی‌کنم. شاید علاقه‌مند باشید که بدانید من 10 سال پیش یک جایزه‌ای شکل دادم به نام «سینما آی» و یکی از دلایلی که ما این جایزه را طرح کردیم و شکل بخشیدیم، این بود که در جشنواره‌های مختلف به سینمای مستند توجه کمتری می‌شود و قصدمان این بود که با این جایزه توجه بیشتری به این سینما و تلاش‌ها در این سینما شود. برای مثال ما این جایزه را تنها به فیلمساز مستند اهدا نمی‌کنیم، تهیه‌کننده اثر، سینماگرافش، نویسنده آن و عوامل دیگر فیلم هم این جایزه را دریافت می‌کنند. من دبیر جشنواره‌ای به نام «داک ان وای سی» در نیویورک هستم که دراین جشنواره بخشی به اسم «شورتلیس» وجود دارد که در آن 15 فیلم را انتخاب می‌کنیم که فیلم‌های برتر یک سال را دربرمی‌گیرد.

در مورد جشنواره خودتان و زمان آن هم کمی توضیحی ‌دهید و این‌‌که راه‌های ارسال فیلم به جشنواره شما چگونه است؟

جشنواره «داک ان وای سی» بزرگترین جشنواره مستند در آمریکاست و در ماه نوامبر برگزار می‌شود، کسانی که می‌خواهند شرکت کنند در بهار و زمستان می‌توانند شرکت کنند و هر کسی می‌تواند با مراجعه به سایت جشنواره، فیلم خود را ثبت‌نام و در سایت آپلود کرده و برای حضور در این جشنواره اقدام کند.

http://www.docnyc.net/


رضا پورزارعی


ارسال به دوستان
برچسب ها: سینما حقیقت ، مستند
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: