khabargozarisaba.ir
چهارشنبه ۰۷ تير ۱۳۹۶ - 2017 June 28
کد خبر: ۲۲۸۲۵
تاریخ انتشار: ۰۷ شهريور ۱۳۹۵ - ۰۹:۳۴
محسن محسنی‌نسب در گفت‌و‌گو با «صبا»:
«لامپ 100» فیلمی است که به موضوع اعتیاد و خانواده می‌پردازد.از یک طرف شخص معتاد از اسارت خودش خسته ‌می‌شود و از طرف دیگر جاذبه مواد مخدر او را به طرف خود می‌کشد.
این کشمکش درونی با خود، در زندگی خانوادگی فرزین، با بازی محسن تنابنده نمود پیدا می‌کند و او حالا خود را مردد بین زندگی مشترک و اعتیاد می‌بیند.در این فیلم کشمکش‌های درونی،سختی ترک و مسائل فرد معتاد به‌طرز قابل قبولی ارائه شده است. با محسن محسنی‌نسب درباره جشنواره سلامت، ساختن این فیلم و فیلم‌هایی با موضوع اعتیاد سخن گفته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

فیلم«لامپ 100» در جشنواره فیلم سلامت به نمایش در می‌آید. شما خوتان تا چه اندازه به موضوع سلامت در ساخت این فیلم توجه داشتید؟

اساسا از ابتدایی که فیلم را شروع کردیم به موضوعات اجتماعی خود فیلم و پیام‌های سلامت در آن توجه داشتیم. سعید آقاخانی از ابتدای کار اصرار داشت که «لامپ 100» باید بتواند مضرات مواد مخدر آن هم از نوع شیمیایی را به‌خوبی نشان بدهد. آن هم به‌گونه‌ای که این مشکل و معضل برای مخاطب باورپذیر باشد. مواد مخدر یکی از اتفاقات ناگواری است که در جامعه ما فراگیرشده و ما فکر می‌کنیم باید نسبت به این شیوع و گسترش بی‌رویه به شکل خلاقانه و باورپذیر واکنش نشان بدهیم. به‌نظر من اگر سوژه به خوبی، بد پرداخت شود نمی‌تواند تاثیر خودش را روی مخاطب باقی بگذارد.

در سال‌های اخیر تا به امروز فیلم‌هایی نظیر «سنتوری» یا «دراکولا» ساخته شده‌اند که به موضوع مواد مخدر پرداخته‌اند اما ویژگی «لامپ 100»خانوادگی‌بودن این مسئله است و این‌که ما توهمات فرد معتاد را به شکل تصویری می‌بینیم. این دقت در خود فیلمنامه وجود داشت یا در زمان اجرا به آن رسیدید؟

برای این که کاری بتواند درست و منطقی شکل بگیرد عوامل بسیاری دست به دست هم می‌دهند اما سعید آقاخانی خیلی روی فیلمنامه کار حساسیت داشت و دلش می‌خواست به بهترین شکل، این داستان را تعریف کند. به‌نظر من مجموع کارگردانی، ساخت و تولید این فیلم خاص است. آقاخانی هم به‌طور خاص به این فیلم نگاه می‌کرد. همین موضوع هم باعث افزایش تاثیرگذاری می‌شود. بسیاری از اتفاقاتی که در فیلم دیده می‌شود در طی فیلمنامه به آن فکر شده بود و از ابتدا مد نظر ما قرار داشت. کارگردان «لامپ 100» خودش جوان است بنابراین با دغدغه‌ها، معضلات نسل جوان و اعتیاد آنها آشنا بود و توانست به شیوه تاثیرگذاری به این موضوع بپردازد. او به‌همراه محسن تنابنده، مدت‌های طولانی نوع رفتار و مشخصه‌های افراد معتاد را بررسی کرده و جلسات مشترک زیادی با همدیگر داشتند. از یک طرف به مطالعه و از طرف دیگر به تحقیق میدانی می‌پرداختند.

فیلم از جهاتی با سریال «بریکینگ بد» مشابهت دارد. از جمله در موضوع اعتیاد، مواد صنعتی، صحنه‌های بیابان و... این سریال تا چه اندازه الگوی کار شما بود؟

بعضی از معضلات اجتماعی در بین افراد مختلف یکسان است. به‌عنوان مثال کارکردن زنان بی‌سرپرست مسئله‌ای است که بین افراد مختلف که به این سوژه می‌پردازند تا حدودی شبیه است. این خانم‌ها به‌طور معمول خیاط، آرایشگر و... می شوند و دغدغه‌هایی از یک جنس دارند. تفاوت آنها هم به نوع ویژگی‌های فردی‌شان و نه به شرایط کلی زندگی آنها بر می‌گردد. اعتیاد هم به همین ترتیب است. این موضوعات انسان‌شمول و عادی است و توجه کارگردان‌های مختلف به آن جلب می‌شود. من سریال «برکینگ بد» را ندیده‌ام و فکر نمی‌کنم هیچ ارتباطی بین آن فیلم با «لامپ100»وجود داشته باشد.

فیلم شما سویه‌ای امیدبخش دارد. شما به‌دنبال رهایی از دام اعتیاد هم هستید. در این باره توضیح دهید؟

سعید آقاخانی خیلی به جنبه‌های ویژوال و بصری فیلم دقت داشت. فیلمنامه اولیه این کار با عنوان«هیولا» بود و به اعتیاد به چشم یک هیولای بیمارکننده نگاه می‌کرد اما در نهایت به ایده لامپ رسیدیم. لامپ یک عنصر روشنایی و امیدبخش است و روشن‌کننده ماجرا هم هست. ضمن این‌که یک عنصر مخرب می‌تواند باشد و به‌عنوان پایپ استفاده شود.

همکاری شما با سعید آقاخانی چطور پیش آمد و چگونه پیش رفت؟

آقاخانی این فیلمنامه را سال 90 به من داد و گفت می‌خواهم آن را با شما بسازم. من مشغول ساختن«شانه دوست» بودم و چندان فرصت لازم برای این اثر نداشتم. بعد از سه سال او دوباره به من یادآوری کرد که یک فیلمنامه با موضوع اعتیاد دارم؛ یعنی سه سال بود که او همچنان روی فیلم کار می‌کرد که در مجموع پنج سال تمام برای فیلمنامه «لامپ100»زحمت کشیده بود. این پیگیری من را برای همکاری با این فیلم ترغیب کرد.

این فیلم در جشنواره سلامت به نمایش درمی‌آید. شما با اضافه‌شدن این جشنواره به انبوه جشنواره‌های سینمایی موافقید؟ نظرتان درباره این جشنواره چیست؟

جشنواره اگر زمینه دیده‌شدن آثار و بحث و بررسی درباره فیلم‌ها را فراهم کند در سطح قابل قبولی قرار می‌گیرد و می‌تواند مردم و سینماگران را به موضوع متوجه کند. اگر جشنواره‌ای در ایفای این نقش‌ها موفق باشد، به‌نظرم هفته‌ای یک جشنواره هم کم است اما اگر جشنواره، سالن مد باشد جشنواره حرام است و پول هدردادن است چرا که جشنواره محل و محمل دورهمی نیست. جشنواره سلامت نشان‌داده که در فضای مجازی و در نشست‌هایش به‌دنبال انجام‌دادن یک کار اصولی است.

انتظار شما از این جشنواره چیست؟

آرزو دارم که برای اولین‌بار فیلم‌های مشابه «لامپ100» طوری نمایش‌داده شوند که هم مردم کار را ببینند و هم در بخش مسابقه به. بررسی تخصصی گذاشته شود و برای اولین‌بار سینماگران در کنار پزشکان فیلم را دیده و به آن رتبه بدهند. طبیعتا هدف ما از شرکت در این جشنواره اعتلای سلامت کشور بوده است. زمانی هم که دبیر جشنواره سلامت از ما فیلم را خواست، با رغبت با آنها همکاری کردیم. هدف آقاخانی از ساخت این فیلم هم، دیده‌شدن بیشتر آن است و به این کار اصرار دارد.

آیا تاکنون از سوی مسئولان کشور، در زمینه بهداشت و سلامت از شما حمایتی صورت گرفته است؟

سرمایه‌گذار این فیلم عصبانی است چراکه مراجع دولتی، صداوسیما و... به فیلم کمک نکردند. حتی فیلم ما را مجانی به نمایش می‌گذارند. اگر می‌خواهیم که سرمایه‌گذار بخش خصوصی به سینما بیاید. باید حمایت جدی از این بخش بکنیم. من فکر می‌کنم فرهنگسراها نیز باید این فیلم را خریداری کنند. اگر سرمایه‌گذاری به‌جای کسب سود، اصل هزینه‌اش را هم از دست بدهد دیگر به سمت سینما جذب نمی‌شود. برای همین عاقلانه این است که بخش خصوصی به‌واسطه دولت، مورد حمایت قرار بگیرد.



کامبیز حضرتی


ارسال به دوستان
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: